QIRILMIŞ QƏLB - РАЗБИТОЕ СЕРДЦЕ

Əlikişibəyov Ayaz Mustafa oğlu

QIRILMIŞ QƏLB

Bu gənclərin sevgi hekayəsi 1970-ci illərdə baş verir.
Ruslan mavi gözlü, gözəl, cəlbedici qaraşın bir qadına aşiq olur. Onun adı Dinara idi.
Tibb İnstitutun sonuncu ilində Ruslan praktik tibbi bacarıqlar qazanmaq üçün Bakı terapevtik klinikasında feldşer kimi işə düzəlir. O, axşam növbələrində işləyirdi.
Bu yaxınlarda institut təhsilini və təcrübəsini başa vuran terapevt Dinara də həmin klinikada işləyirdi.
Birlikdə işləmək gəncləri daha da yaxınlaşdırdı. Tibbi, gündəlik və digər mövzularda söhbətlər dostluq münasibətlərinə səbəb olurdu.
Dinara Ruslana keçmiş həyatı və ərinin xəyanəti səbəbindən dağılan uğursuz evliliyi haqqında danışırdı.
Keçmiş əri, iş adamı, başqa bir qadınla yaşadığı mənzili almağı bacarır və onunla evlənir. Dinaranın mənzili bir neçə il əvvəl avtomobil qəzasında vəfat edən valideynlərindən miras qalıb.
Ruslan Dinaraya institutda təhsilini başa vurduqdan sonra gələcək planlarından danışırdı. Dinara gənci bəyənirdi, onun yaxşı təhsilini, qətiyyətini və nəzakətli davranmaq qabiliyyətini qeyd edirdi.
Onların dostluğu tədricən sıx bir əlaqəyə çevrildi və zaman keçdikcə aralarında sevgi çiçəkləndi.
İşdən və institutdan boş vaxtlarında görüşmək, kinoteatrlara və konsert salonlarına getmək üçün planlar qurmağa başladılar. Onlar Bakı Bulvarı sahilində gəzintiyə çıxmaqdan, unikal memarlıq üslubunda tikilmiş "Jemçujina" restoranında ləzzətli kabab yeməkdən və bulvarda buzlu qəhvə içməkdən zövq aldılar.

Bir həftə sonu gənc cütlük Xəzər dənizinin sahilində yerləşən Nabran kurort kəndinə baş çəkmək qərarına gəldilər. Maşınlarını çimərliyə yaxın sürüb dayanacaqda qoyduqdan sonra Ruslan və Dinara dəniz sahilində gəzintiyə çıxdılar. Sentyabr ayı idi, dənizdən sərin bir meh əsirdi və səma buludlu idi. Onlar qol-qola gəzirdilər, bu xoşbəxt anlarda sevən ürəklərin gözəl mənəvi birliyini hiss edirdilər.
Meşənin dənizə yaxınlığı xüsusi bir cazibə və turizm bölgəsinin gözəl mənzərəsini yaradırdı. Dənizə axan bir neçə çay meşədə yerləşən bulaqlardan qaynaqlanaraq çimərlikdə bataqlıq ərazilər yaradırdı. Bu ərazilərdə gəzdikdən sonra gənclər meşəyə yaxınlaşdılar. İbtidai meşə havasız və nəm idi.
Çox gözləmədən dayanacağın yaxınlığında yerləşən restoranda nahar etmək üçün dayandılar. İsti kömürlərdə ləzzətlə bişirilmiş nərə balığı sifariş etdilər.
Nabran kəndi adını "nabit" (yığım) və ya "yığım" sözündən götürürdü. 20-ci əsrin əvvəllərində Çar dövründə insanlar bu ərazilərdə balıq tutmaq üçün buraya göndərilirdi. Nərə balığı çar süfrəsinə, eləcə də Moskva və Peterburqdakı rus aristokratiyasının ən yaxşı evlərinə çatdırılırdı.
Sovet dövründə burada turist düşərgələri, otellər və pansionatlar yerləşirdi.
Həmin axşam Ruslan və Dinara müasir ritmlərə rəqs etdikləri diskotekaya getdilər.
Kənddə meyvə ağacları ilə dolu torpaq sahəsi olan bir ev kirayəyə götürdülər.
Növbəti gün onlar Dağıstandan gələn qastrol səfərində olan vokal qrupunun konsert verdiyi turist düşərgəsinə baş çəkdilər.
Cavanlar Azərbaycanın bu gözəl guşəsində üç gün keçirdikdən sonra Bakıya qayıtdılar.
Gənc cütlük institutdan və işdən boş vaxtlarında tez-tez dənizin yaxınlığında yerləşən Abşeron bağ evlərinə gedirdilər. Payızda orada sakitlik hökm sürürdü. Qonşular dərs ilinin başlanması və tətillərin bitməsi ilə şəhərə köçdülər. Dəniz iqlimi, mülayim meh, dalğaların zəif səsi, aydın bir gecədə ulduzların parıltısı və səhər günəşinin doğuşu cütlük üçün romantik bir atmosfer yaratdı.
Növbəti görüşlərində bəzən gülümsəyərək bağ evindən şəhərə qayıtdıqları səhəri xatırlayırdılar. Yolun yarısında yol müfəttişi maşını saxladı və Ruslanın sürücülük vəsiqəsini tələb etdi. Nədənsə Ruslanın spirtli içki qəbul etməsindən şübhələnən müfəttiş tibbi müayinə aparmaq qərarına gəldi.
Sükanı tutan müfəttişin müşayiəti ilə onlar şəhərə getdilər və orada tibbi müayinə keçirildi və müayinədə Ruslanın qanında spirtli içki aşkarlanmadı. O illərdə yol polisi əməkdaşlarının qanında spirtli içki yoxlama cihazı yox idi.
Ruslan maşın sürərkən qaydalara əməl edir və heç vaxt spirtli içki qəbul etmirdi.
Qışda gənc cütlük Qusar şəhərindən 30 kilometr aralıda yerləşən Şahdağ turizm kompleksinə baş çəkdilər.
Onlar təlimatçıların nəzarəti altında xizək sürdülər və at sürməyi öyrəndilər. Həmçinin dağın zirvəsinə kanat yolu ilə getdilər. Flora və fauna ilə zəngin dağlarla əhatə olunmuş bu ekoloji cənnətdə dincəldikdən sonra Ruslan və Dinara axşam saatlarında Bakıya qayıtdılar.
İki il keçdi və Ruslan institut təhsilini və təcrübə müddətini başa vurduqdan sonra Bakı klinikalarından birində həkim kimi işə düzəldi. Onların görüşləri getdikcə nadir hala gəldi. Ruslan ağır iş yükünü və pulmonologiya sahəsində elmi tədqiqatlar aparmaq istəyini qeyd etdi. Ruslan Dinara ilə münasibətlərinə ciddi yanaşmırdı və onunla ailə qurmaq planları yox idi. Lakin Dinara başqa cür düşünürdü, onu dərindən sevən bir kişi ilə tanış olduğuna və birlikdə uzun ömür sürəcəklərinə inanırdı. Amma o, yanılmışdı.
Bir gün ağciyər xəstəlikləri üzrə tibbi konfransda iştirak edərkən Ruslan institutdakı tələbə yoldaşı Aidanı gördü. Onunla söhbət etdikdən sonra, onun konfransa göndərildiyi poliklinikada həkim işlədiyini öyrəndi. Ruslan ona xəstəxanada işlədiyini və tez-tez konfranslarda iştirak etdiyini dedi.
İnstitutda oxuyarkən Ruslan həmişə Aidanı görüb; onu bəyənib, amma münasibətlər heç vaxt dostluqdan kənara çıxmayıb.
Aidanı konfransda gördükdən sonra Ruslan onunla ertəsi gün görüşməsini istədi və Aida razılaşdı. Aida da o illərdə Ruslana cəlb olunmuşdu, amma onunla evlənmək üçün Ruslan heç bir ciddi təklif verməmişdi. Başqasına aşiq olduğu üçün Dinara ilə görüşməyi dayandırmışdı.
İki ay görüşdükdən sonra Ruslan Aidaya evlilik təklifi etdi. Valideynlərindən icazə alaraq evləndilər.
Bir gün işdə Ruslana qəbul şöbəsində bir şəxsin onu gözlənildiyi deyildi.
Birinci mərtəbəyə enərkən Dinaranı gördü. Xəstəxananın həyətinə çıxanda hisslərini gizlətməyən və hələ də onu sevdiyini və birlikdə, kədərli və tənha olduğu o xoşbəxt günləri unuda bilməyən Dinaranı dinləməyə başladı.
Ruslan sonra ona evli olduğunu və əvvəlki münasibətlərini yeniləməyin mümkün olmadığını dedi.
Acı bir məyusluq başladı. Geriyə baxmadan, o illərin təcrübələrini və etibar etdiyi kişini unutmağa çalışaraq, onunla uzun və xoşbəxt bir həyat ümidi ilə klinikanı tərk etdi. Sevgi ağrı deyil; ağrını həqiqətən necə sevməyi bilməyən insanlar yaradır.
Dinara çətin taleyini və Allahın ona verdiyi sınaqları dərk edərək, həyatın çətinliklərindən sarsılmamağa çalışırdı. O, Uca Allahın insana verə biləcəyi ən yaxşı şeyə inanırdı, onu heç vaxt bədbəxtliklərində tərk etmirdi.

2026-cı il.

*****
Аликишибеков Аяз Мустафа оглы

РАЗБИТОЕ СЕРДЦЕ

Любовная история знакомства молодых людей произошла в 70-х годах прошлого века.
Руслану очень понравилась симпатичная, внешне привлекательная женщина брюнетка с голубыми глазами. Ее звали Динара.
Учась на последнем курсе медицинского института Руслан устроился на работу фельдшером для приобретения практических навыков по медицине в терапевтическую клинику города Баку. Дежурил он в вечернее время.
В этой же клинике работала недавно закончившая учебу в ВУЗе и интернатуру специалист врач-терапевт Динара.
Совместная работа сблизила молодых людей. Беседы на медицинские, бытовые и другие темы привели к дружеским отношениям между ними.
Динара поведала Руслану о своей прошлой жизни, неудачном браке, распавшемся из-за измен мужа.
Бывший муж занимался бизнесом, сумев приобрести квартиру, где поселился с другой женщиной, связав с ней свою судьбу. Квартира, где жила Динара, досталась ей от родителей, погибших несколько лет назад в результате несчастного случая в автоаварии.
Руслан Динаре рассказывал о планах на будущее по окончании учебы в институте. Динаре нравился молодой человек, отмечая его хорошее образование, целеустремленность, умение быть обходительным с окружающими.
Дружеские отношения постепенно переросли в душевную близость и со временем между ними возникла любовь.
Они стали договариваться в свободное от работы и учебы время встречаться для посещения кинотеатров, концертных залов, любили прогуляться по набережной бакинского бульвара, поесть вкусно приготовленный шашлык в ресторане «Жемчужина», построенным в оригинальном архитектурном стиле, попить на бульваре кофе глясе.
Как-то, выбрав время в выходные дни, молодая влюбленная пара решила съездить в курортный поселок Набрань, расположенный на берегу Каспийского моря. Доехав на собственном автомобиле близко к пляжу и оставив машину на парковке, Руслан и Динара прошлись по берегу моря. Был сентябрь месяц, с моря дул прохладный ветер, небо заволокло тучами. Шли в обнимку, чувствуя в эти счастливые минуты прекрасное душевное единение любящих друг друга сердец.
Близость леса к морю создавало особый колорит местности и прекрасную панораму туристической зоны. Немногочисленные речки, впадающие в море, брали свое начало в источниках, расположенных в лесу, создавая при этом на пляже заболоченные участки. Обойдя эти участки, молодые люди приблизились к лесу. В реликтовом лесу было душно и сыро.
Не задерживаясь здесь долго, зашли отобедать в ресторан, расположенный недалеко от парковки машин. Заказали осетрину, вкусно приготовленную на горящих углях.
Поселок Набрань берет свое название от слова набирать. В царское время в начале ХХ века сюда посылали людей, которые заселяли эти места, занимаясь рыбной ловлей. Осетровые породы доставлялись на царский стол, а также в лучшие дома российской аристократии в города Москву и Петербург.
Здесь в Советское время были расположены туристические базы, отели, пансионаты.
Вечером Руслан и Динара посетили дискотеку, где танцевали под современные ритмы.
В поселке наняли в аренду дом с участком, где было много фруктовых деревьев.
На следующий день они съездили на турбазу, где гастролирующая вокальная группа из Дагестана выступала с концертной программой.
Побыв 3 дня в прекрасном уголке Азербайджана, Руслан и Динара вернулись в Баку.
Нередко в свободные дни от учебы и работы молодая пара ездила на Абшеронскую дачу, расположенную недалеко от моря. Осенью здесь было тихо. Соседи с началом учебного года и окончанием отпусков переезжали в город. Морской климат, небольшой ветерок, еле слышный шум прибоя, ослепительный блеск звезд в ясную ночную погоду, а также утренняя встреча рассвета, все это создавало романтический настрой у влюбленной пары.
При новых свиданиях вспоминали иногда, улыбаясь то утро, когда возвращались с дачи в город. На полпути машину остановил инспектор дорожного движения, потребовав у Руслана документы на вождение. Почему-то заподозрив Руслана в принятии алкогольных напитков, решил проверить его на медицинской экспертизе.
В сопровождении инспектора, севшего за руль машины, они доехали до города, где состоялась проверка на медицинской экспертизе, не выявившей наличия в крови спиртных напитков у Руслана.
В те годы у инспекторов дорожного движения не было при себе приборов для определения наличия у водителя алкоголя в крови.
Садясь за руль автомобиля, Руслан придерживался правил, он никогда не принимал алкогольные напитки.

Зимой молодая пара съездила на туристический комплекс Шахдаг, расположенный в 30 километрах от города Гусары.
Катались на лыжах и обучались верховой езде под наблюдением инструкторов. Пользовались канатной дорогой, поднявшись на вершину горы. Отдохнув здесь в этом экологическом раю, окруженным горами богатыми растительным и животным миром, к вечеру молодые люди вернулись в Баку.
Прошло 2 года, окончив учебу в институте и интернатуру, Руслан устроился на работу врачом в одну из клиник города Баку. Встречи между ними происходили все реже. Руслан ссылался на большую загруженность в работе и желанием заняться научными проблемами в пульмонологии.
Руслан не серьезно относился в этому любовному роману с Динарой, не планируя создать семью с этой женщиной. Динара же думала иначе, решив, что встретила человека, который очень любит её и они найдут своё счастье в совместной долгой жизни. Но она заблуждалась в этом.
Как-то, присутствуя на конференции врачей, посвященной заболеваниям легочных путей, Руслан увидел Аиду, свою сокурсницу из института. Разговорившись с ней, он узнал, что она работает врачом в поликлинике, откуда она была направлена на эту конференцию. Руслан сообщил ей, что работает в стационаре и что часто бывает на конференциях.
Учась в институте, Руслан всегда обращал внимание на Аиду, она ему нравилась, но дальше дружеских отношений дело не шло.
Проводив Аиду домой, Руслан предложил ей встретиться на следующий день, на что было получено согласие. Ведь и Аиде в те годы приглянулся Руслан, но серьезных предложений от него связать с ней судьбу тогда не было. С Динарой он перестал встречаться, полюбив другую.
Через 2 месяца встреч Руслан предложил Аиде руку и сердце. Сыграли свадьбу, получив добро от родителей.
В один из дней Руслану на работе сообщили, что его ждут в приемном отделении.
Спустившись вниз на 1-й этаж, он увидел Динару. Выйдя во двор больницы, он стал слушать Динару, которая не скрывала своих чувств и призналась ему, что по-прежнему любит его и не может забыть те счастливые дни, когда они были вместе, грустя и тоскуя в одиночестве.
Руслан же поведал ей, что женат и возобновить прежние отношения невозможно.
Наступило горькое разочарование от услышанного. Не оборачиваясь вслед, она покинула клинику, стараясь забыть пережитое за эти годы и человека, которому поверила, надеясь на долгую с ним счастливую жизнь. Любовь — это не боль, боль причиняют люди, не умеющие по-настоящему любить.
Динара, признавая трудно сложившуюся свою судьбу с испытаниями бога, старалась не сломиться от жизненных невзгод. Они верила в лучшее, что может быть даровано человеку от всевышнего, не оставляя его в беде.

2026 год.